Mocowanie styropianu do desek - uniknij błędów i wilgoci

Ocieplenie budynków to inwestycja, która zwraca się w postaci niższych rachunków za ogrzewanie i większego komfortu termicznego. Jednak gdy mamy do czynienia z podłożami drewnianymi – czy to w domach szkieletowych, na dachach z pełnym deskowaniem, czy w przypadku stropów – mocowanie styropianu wymaga szczególnej uwagi. Drewno to materiał "pracujący", a jego specyfika sprawia, że tradycyjne metody ocieplania mogą okazać się niewystarczające. Właśnie dlatego przygotowałam ten kompleksowy poradnik, który krok po kroku przeprowadzi Cię przez proces prawidłowego mocowania styropianu do desek, płyt OSB i innych podłoży drewnopochodnych. Moją intencją jest, abyś po lekturze tego artykułu czuł się pewnie i był w stanie wykonać to zadanie solidnie, unikając kosztownych błędów.

Dlaczego solidne mocowanie styropianu do desek jest kluczem do skutecznej izolacji?

Trwałe i szczelne mocowanie styropianu do podłoży drewnianych jest absolutnie kluczowe dla efektywności całej izolacji termicznej. Niewłaściwie zamocowany styropian może prowadzić do powstawania tak zwanych mostków termicznych, czyli miejsc, przez które ciepło ucieka z budynku znacznie szybciej niż przez izolowane powierzchnie. To z kolei przekłada się na znaczną utratę ciepła i, co za tym idzie, na wyższe rachunki za ogrzewanie. Co więcej, słabe mocowanie może skutkować uszkodzeniami samej izolacji – płyty mogą się odspajać, pękać, a nawet odpadać, zwłaszcza pod wpływem wiatru czy zmian temperatury. Moje doświadczenie pokazuje, że oszczędzanie na tym etapie to pozorna oszczędność, która w dłuższej perspektywie generuje znacznie większe koszty napraw i poprawek.

Gdzie najczęściej ocieplamy powierzchnie drewniane? Typowe scenariusze

Mocowanie styropianu do drewna to zadanie, z którym spotykamy się w wielu sytuacjach budowlanych. Najczęściej dotyczy to:

• Ocieplenia ścian w domach szkieletowych: W tego typu konstrukcjach styropian często mocuje się bezpośrednio do płyt OSB, które stanowią poszycie ścian zewnętrznych. W tym przypadku kluczowe jest zapewnienie szczelności i trwałości połączenia, aby uniknąć strat ciepła przez przegrody.
• Ocieplenia dachów skośnych z pełnym deskowaniem: Płyty styropianowe są układane na deskowaniu, tworząc element ocieplenia nakrokwiowego. Jest to szczególnie ważne w przypadku adaptacji poddaszy na cele mieszkalne, gdzie izolacja dachu ma decydujący wpływ na komfort termiczny.
• Ocieplenia stropów drewnianych i podłóg na legarach: W budynkach z drewnianymi stropami lub podłogami na legarach, styropian może być stosowany jako izolacja międzykondygnacyjna lub podłogowa, poprawiając zarówno izolacyjność termiczną, jak i akustyczną.

Drewno "pracuje" - jak to wpływa na wybór techniki montażu?

Kluczową cechą drewna, o której zawsze należy pamiętać, jest jego "praca". Drewno, jako materiał higroskopijny, kurczy się i rozszerza pod wpływem zmian wilgotności i temperatury otoczenia. Te naturalne ruchy, choć często niezauważalne dla oka, mogą mieć katastrofalne skutki dla sztywnej izolacji. Tradycyjne kleje cementowe, które są sztywne i mało elastyczne, nie są w stanie kompensować tych ruchów. W efekcie, po krótkim czasie, klej może pękać, a płyty styropianowe odspajać się od podłoża. Dlatego, aby izolacja pozostała trwała i szczelna pomimo ruchów podłoża, konieczne jest stosowanie elastycznych materiałów klejących oraz dodatkowego mocowania mechanicznego. To właśnie elastyczność kleju i solidne kołkowanie są gwarancją, że ocieplenie przetrwa lata, niezależnie od kaprysów pogody i naturalnych właściwości drewna.

Krok 1: Perfekcyjne przygotowanie podłoża, czyli fundament sukcesu

Zawsze powtarzam, że sukces każdego przedsięwzięcia budowlanego tkwi w solidnych podstawach. W przypadku mocowania styropianu do drewna, tym fundamentem jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Bez tego etapu, nawet najlepsze materiały klejące i najstaranniej wykonane mocowania mechaniczne mogą zawieść. To właśnie na tym etapie decyduje się o trwałości i skuteczności całego systemu ociepleniowego.

Oczyszczanie i odtłuszczanie desek – dlaczego nie można pominąć tego etapu?

Proces oczyszczania podłoża to absolutna podstawa. Należy bezwzględnie usunąć wszelkie zanieczyszczenia, takie jak kurz, brud, pajęczyny, luźne elementy drewna czy stare powłoki malarskie i lakiernicze. Jeśli na deskach znajdują się resztki farb czy lakierów, które nie trzymają się mocno, trzeba je zeskrobać lub przeszlifować. Szczególnie ważne jest odtłuszczanie, zwłaszcza w przypadku starych desek lub płyt OSB, które mogły być narażone na zabrudzenia olejami, smarami czy innymi substancjami tłustymi. Tłuszcz tworzy barierę, która uniemożliwia klejowi prawidłowe przyleganie. Czysta, sucha i odtłuszczona powierzchnia to gwarancja maksymalnej przyczepności kleju, a pominięcie tego etapu to prosta droga do odspojenia się styropianu w przyszłości.

Gruntowanie i impregnacja: kiedy są konieczne, by zapewnić maksymalną przyczepność?

W zależności od stanu drewna, konieczne może być zastosowanie impregnacji i gruntowania. Jeśli mamy do czynienia z surowym drewnem, impregnacja jest zalecana w celu ochrony przed grzybami, pleśnią i owadami. Wybierajmy impregnaty, które są kompatybilne z klejami do styropianu. Następnie, lub w przypadku drewna już zaimpregnowanego, ale wymagającego poprawy przyczepności, stosujemy gruntowanie. Gruntowanie preparatem przeznaczonym do drewna i styropianu ma kilka zadań: stabilizuje powierzchnię, zmniejsza jej chłonność (co zapobiega zbyt szybkiemu wchłanianiu wody z kleju) i znacząco poprawia przyczepność kleju. To jak podkład pod makijaż – sprawia, że wszystko trzyma się lepiej i dłużej.

Jak ocenić, czy powierzchnia desek jest gotowa na przyjęcie styropianu?

Zanim przystąpisz do klejenia, wykonaj szybką inspekcję. Oto kluczowe aspekty do sprawdzenia:

• Czystość: Brak widocznych zanieczyszczeń, kurzu, resztek farb czy innych luźnych cząstek. Powierzchnia powinna być gładka i jednolita.
• Suchość: Drewno musi być suche. Możesz sprawdzić to wilgotnościomierzem (dopuszczalna wilgotność to zazwyczaj poniżej 18%) lub po prostu dotykiem – powierzchnia nie powinna być zimna i wilgotna.
• Nośność: Podłoże musi być stabilne, bez luźnych elementów, pęknięć czy ubytków. Deski powinny być solidnie przymocowane do konstrukcji.
• Odtłuszczenie: Brak tłustych plam czy nalotów. Jeśli masz wątpliwości, przetrzyj powierzchnię szmatką nasączoną rozpuszczalnikiem ekstrakcyjnym.

Jeśli wszystkie te punkty są na "tak", możesz śmiało przejść do kolejnego etapu.

Krok 2: Wybór odpowiedniego kleju – czym przykleić styropian do drewna?

Wybór odpowiedniego kleju to jeden z najważniejszych, o ile nie najważniejszy, aspekt mocowania styropianu do drewna. Tu nie ma miejsca na kompromisy czy "jakoś to będzie". Niewłaściwy klej to gwarancja problemów w przyszłości. Moje doświadczenie pokazuje, że to właśnie tutaj najczęściej popełniane są błędy, które później prowadzą do kosztownych poprawek.

Dlaczego zwykły klej do styropianu to zły pomysł? Charakterystyka podłoża drewnianego

Zacznijmy od tego, czego absolutnie nie należy używać. Tradycyjne kleje cementowe, tak powszechnie stosowane do mocowania styropianu do murów, są całkowicie nieodpowiednie dla podłoży drewnianych. Dlaczego? Ich wady w kontekście drewna są liczne:

• Brak elastyczności: Drewno "pracuje", a sztywny klej cementowy nie jest w stanie kompensować tych ruchów. Skutkuje to pękaniem warstwy klejowej i odspajaniem się styropianu.
• Słaba przyczepność do gładkich powierzchni: Kleje cementowe najlepiej wiążą z powierzchniami chłonnymi i porowatymi, takimi jak tynk czy beton. Gładkie powierzchnie drewniane lub płyty OSB nie zapewniają im odpowiedniego "zaczepienia".
• Wysoka zawartość wody: Kleje cementowe zawierają dużo wody, która może negatywnie wpływać na drewno, prowadząc do jego pęcznienia, a w konsekwencji do dalszych odkształceń i osłabienia konstrukcji.

Dlatego, jeśli ktoś sugeruje użycie kleju cementowego do drewna, należy to potraktować jako poważne ostrzeżenie.

Klej poliuretanowy w piance – szybkość i wygoda montażu

Jednym z najpopularniejszych i najefektywniejszych rozwiązań do klejenia styropianu do drewna są kleje poliuretanowe w piance. To produkty, które zrewolucjonizowały wiele prac ociepleniowych. Ich zalety są nie do przecenienia:

• Szybkie wiązanie: Płyty są stabilne już po kilkunastu minutach, co znacznie przyspiesza prace.
• Wysoka elastyczność: Doskonale kompensują ruchy "pracującego" drewna, zapobiegając pękaniu i odspajaniu się izolacji.
• Doskonała przyczepność: Świetnie wiążą zarówno z drewnem, jak i ze styropianem.
• Niskoprężność: Ważne jest, aby wybrać klej niskoprężny, który nie spowoduje deformacji płyt styropianowych.
• Łatwość aplikacji: Aplikuje się je pistoletem, co jest szybkie, czyste i wygodne.

Aplikacja jest prosta: po wstrząśnięciu puszką, nanosisz klej na płytę, odczekujesz chwilę (zgodnie z instrukcją producenta) i dociskasz do podłoża. Pamiętaj, aby zawsze stosować się do zaleceń producenta kleju.

Elastyczne kleje polimerowe i hybrydowe – kiedy warto po nie sięgnąć?

Alternatywą dla klejów poliuretanowych w piance są elastyczne kleje polimerowe i hybrydowe, często dostępne w kartuszach. Charakteryzują się one:

• Bardzo wysoką elastycznością: Często jeszcze większą niż kleje poliuretanowe, co jest atutem w miejscach narażonych na ekstremalne ruchy podłoża.
• Odpornością na warunki atmosferyczne: Wiele z nich jest odpornych na UV i wilgoć, co czyni je idealnymi do zastosowań zewnętrznych.
• Wszechstronnością: Mogą być stosowane w trudniejszych warunkach, a także do precyzyjnych prac, gdzie wymagana jest większa kontrola nad aplikacją.

Oto mała tabela porównawcza, która pomoże Ci w wyborze:

Jak prawidłowo aplikować klej? Metoda obwodowo-punktowa w praktyce

Niezależnie od wybranego kleju, kluczowa jest prawidłowa metoda aplikacji. Najczęściej stosuje się metodę obwodowo-punktową, która zapewnia optymalną przyczepność i cyrkulację powietrza, a jednocześnie pozwala na równomierne rozłożenie kleju po dociśnięciu płyty. Instrukcja jest prosta:

• Nanieś ciągłe pasmo kleju po obwodzie płyty styropianowej, zachowując odstęp około 2-3 cm od krawędzi. To stworzy "ramkę", która uszczelni płytę.
• Dodaj kilka placków kleju (3-6, w zależności od rozmiaru płyty) w środkowej części płyty.
• Podkreślam: po dociśnięciu płyty do podłoża, klej powinien pokrywać minimum 40% jej powierzchni. To zapewnia odpowiednią siłę wiązania.
• Zwróć uwagę na grubość warstwy kleju – nie powinna być zbyt cienka, aby klej miał szansę dobrze związać, ani zbyt gruba, aby nie powodować nadmiernego nacisku.
• Pamiętaj o czasie na korektę położenia płyty – kleje poliuretanowe wiążą szybko, więc masz ograniczony czas na ewentualne poprawki.

Krok 3: Mocowanie mechaniczne – gwarancja stabilności na lata

Mocowanie mechaniczne to niezbędne uzupełnienie klejenia, które zapewnia długotrwałą stabilność izolacji, szczególnie w warunkach zewnętrznych i przy "pracującym" drewnie. Moje doświadczenie pokazuje, że pominięcie tego etapu, zwłaszcza na elewacjach, jest jednym z najczęstszych i najbardziej kosztownych błędów.

Czy samo klejenie wystarczy? Kiedy kołkowanie jest absolutnie niezbędne?

Zgodnie z ogólnymi wytycznymi, na które wskazuje również JS-Stal w swoich materiałach, samo klejenie, choć ważne, często nie jest wystarczające, zwłaszcza w przypadku podłoży drewnianych. Drewno "pracuje", a izolacja zewnętrzna jest narażona na silne obciążenia wiatrem, zmiany temperatury i wilgotności. Wymienię sytuacje, w których kołkowanie jest absolutnie obowiązkowe:

• Ocieplenie zewnętrzne (elewacje): Wszelkie elewacje, zwłaszcza te narażone na silne podmuchy wiatru.
• Płyty styropianowe o grubości powyżej 10 cm: Im grubsza izolacja, tym większa jej masa i tym większe ryzyko odspojenia bez dodatkowego mocowania.
• Podłoża o nieregularnej powierzchni lub zmiennej wilgotności: W takich warunkach klej może nie zapewniać wystarczającej przyczepności na całej powierzchni.
• W miejscach narażonych na silne obciążenia wiatrem: Narożniki budynków, wysokie ściany – tam siły ssące wiatru są największe.

Pamiętaj, że kołkowanie to dodatkowa warstwa bezpieczeństwa, która chroni Twoją inwestycję.

Jakie wkręty i talerzyki dociskowe wybrać do mocowania w drewnie i płytach OSB?

Do mocowania styropianu do drewna nie używamy standardowych kołków rozporowych, lecz specjalne łączniki mechaniczne – wkręty z talerzykami dociskowymi, często nazywane "kołkami do drewna". Oto wskazówki dotyczące ich wyboru:

• Materiał: Wkręty powinny być wykonane z materiału odpornego na korozję, np. stali ocynkowanej lub nierdzewnej, zwłaszcza w zastosowaniach zewnętrznych.
• Długość: Długość wkrętu musi być dostosowana do grubości styropianu plus minimum 3-5 cm zakotwienia w drewnie lub płycie OSB. To kluczowe dla zapewnienia stabilności.
• Talerzyk dociskowy: Powinien być odpowiednio szeroki (zazwyczaj 60 mm), aby równomiernie rozkładać nacisk na płytę styropianową i zapobiegać jej uszkodzeniu.

Oto przykładowa tabela z doborem długości wkrętów:

Schemat rozmieszczenia łączników – ile i gdzie wiercić, by nie osłabić konstrukcji?

Standardowo zaleca się stosowanie 4-6 kołków na metr kwadratowy powierzchni. Jednak w miejscach szczególnie narażonych na działanie wiatru, takich jak krawędzie i narożniki elewacji, należy zwiększyć liczbę łączników do 8-10 sztuk na m². Schemat rozmieszczenia powinien być przemyślany:

• Na powierzchniach płaskich kołki rozmieszcza się równomiernie.
• W narożnikach i na krawędziach stosuje się schematy "W" lub "T", które zapewniają lepsze rozłożenie sił.

Ważne: wiercenie powinno być wykonane z rozwagą, aby nie osłabić konstrukcji drewnianej. Unikaj wiercenia w miejscach, gdzie znajdują się ważne elementy konstrukcyjne, takie jak słupy czy belki nośne. Zawsze upewnij się, że wkręt ma wystarczające zakotwienie w drewnie.

Prawidłowy montaż kołków – jak uniknąć wciskania talerzyka zbyt głęboko?

Prawidłowy montaż kołków jest równie ważny jak ich wybór. Oto instrukcja:

• Wiercenie otworu: Wywierć otwór o odpowiedniej średnicy (zgodnie z zaleceniami producenta kołka) i głębokości. Otwór powinien być na tyle głęboki, aby zapewnić pełne zakotwienie wkrętu.
• Wprowadzenie kołka i wkręcenie wkrętu: Wprowadź kołek w otwór, a następnie wkręć wkręt.
• Kontrola zagłębienia: To kluczowe! Talerzyk dociskowy powinien być zlicowany z powierzchnią styropianu, ale nie wciskany zbyt głęboko. Wciśnięcie talerzyka zbyt mocno może uszkodzić płytę styropianową, a także stworzyć punktowy mostek termiczny, ponieważ talerzyk będzie przenosił chłód.
• Moment montażu: Pamiętaj, że kołkowanie wykonuje się dopiero po związaniu kleju, zazwyczaj po 24-48 godzinach od przyklejenia płyt. Daje to klejowi czas na osiągnięcie pełnej wytrzymałości.

Instrukcja montażu krok po kroku: od gołej deski do gotowej warstwy izolacji

Teraz, gdy masz już przygotowane podłoże i wiesz, jakich materiałów użyć, przejdźmy do praktycznego montażu. Połączymy wszystkie omówione wcześniej etapy w spójną, chronologiczną instrukcję, która pozwoli Ci sprawnie i efektywnie wykonać ocieplenie.

Układanie płyt "na mijankę" – jak skutecznie eliminować mostki termiczne?

Technika układania płyt styropianowych "na mijankę" (z przesunięciem spoin pionowych w kolejnych rzędach) jest absolutnie kluczowa dla eliminacji mostków termicznych i zapewnienia ciągłości izolacji. Wyobraź sobie ceglany mur – cegły nigdy nie są układane jedna nad drugą, zawsze są przesunięte. Podobnie jest ze styropianem. Dzięki temu unikamy sytuacji, w której pionowe spoiny tworzą ciągłe linie, przez które mogłoby uciekać ciepło. Oto kilka wskazówek:

• Zacznij od narożnika lub od miejsca, gdzie będziesz miał pełną płytę.
• Drugi rząd rozpocznij od połowy płyty lub od płyty dociętej na inną długość, tak aby spoiny pionowe nie pokrywały się z tymi w poprzednim rzędzie.
• Precyzyjne docinanie płyt jest ważne – używaj ostrego noża do styropianu lub specjalnej piły.
• Zachowaj proste linie – pomogą Ci w tym sznurki lub poziomica laserowa.

Dociskanie i poziomowanie płyt po aplikacji kleju

Po nałożeniu kleju metodą obwodowo-punktową i odczekaniu zalecanego przez producenta czasu (jeśli jest to klej poliuretanowy w piance, zazwyczaj kilka minut), należy prawidłowo docisnąć płytę styropianową do podłoża. Rób to równomiernie, używając długiej łaty lub pacy, aby klej rozprowadził się na odpowiedniej powierzchni. Następnie, za pomocą długiej łaty i poziomicy, skontroluj poziomowanie płyt. Ewentualne nierówności należy skorygować natychmiast, zanim klej zwiąże. Masz na to ograniczony czas, który jest podany w instrukcji kleju – zwykle to od kilku do kilkunastu minut. Pamiętaj, że raz przyklejona i związana płyta jest trudna do skorygowania bez jej uszkodzenia.

Obróbka otworów okiennych i drzwiowych – na co zwrócić szczególną uwagę?

Miejsca wokół otworów okiennych i drzwiowych to newralgiczne punkty, gdzie ryzyko powstawania mostków termicznych jest największe. Wymagają one szczególnej staranności. Moje wskazówki:

• Precyzyjne docinanie: Płyty styropianowe wokół otworów muszą być docięte bardzo precyzyjnie. Unikaj łączenia małych kawałków w tych miejscach.
• Użycie dodatkowych pasów: W celu uszczelnienia ościeży (bocznych powierzchni otworu) użyj dodatkowych pasów styropianu.
• Ciągłość izolacji: Zapewnij ciągłość izolacji na styku z ramami okiennymi/drzwiowymi. Można to zrobić poprzez dokładne docięcie styropianu do ram lub zastosowanie specjalnych listew dylatacyjnych.
• Profile startowe i narożnikowe: Warto rozważyć zastosowanie specjalnych profili startowych pod oknami oraz narożnikowych, które pomogą w estetycznym i szczelnym wykończeniu.

Najgroźniejsze błędy przy mocowaniu styropianu do desek i jak ich uniknąć

Nawet najlepsze intencje i materiały mogą zostać zniweczone przez błędy. Chcę Cię ustrzec przed najczęściej popełnianymi pomyłkami, które widuję na budowach. Zapamiętaj je, a unikniesz frustracji i dodatkowych kosztów.

Błąd #1: Praca na wilgotnym lub brudnym drewnie

Jak już wspomniałam, wilgoć i zabrudzenia drastycznie obniżają przyczepność kleju. Jeśli klej nie ma szansy dobrze związać z podłożem, styropian prędzej czy później się odspoi. To jak próba przyklejenia taśmy klejącej do zakurzonej i mokrej powierzchni – po prostu nie zadziała. Jak uniknąć: Zawsze upewnij się, że podłoże jest idealnie czyste, suche i odtłuszczone przed przystąpieniem do klejenia. Nie spiesz się na tym etapie.

Błąd #2: Użycie kleju cementowego zamiast elastycznego

To jeden z najpoważniejszych błędów. Kleje cementowe są sztywne i nie są w stanie kompensować naturalnych ruchów "pracującego" drewna. Skutkuje to pękaniem warstwy klejowej, a w konsekwencji – odpadaniem styropianu. Jak uniknąć: Zawsze wybieraj kleje elastyczne, przeznaczone do drewna – poliuretanowe w piance lub polimerowe/hybrydowe. Nigdy nie używaj klejów cementowych do drewna.

Błąd #3: Rezygnacja z kołkowania dla "oszczędności"

Pominięcie mocowania mechanicznego, zwłaszcza na zewnątrz lub przy grubszych warstwach izolacji, to fałszywa oszczędność. Wiatr, zmiany temperatury i wilgoci będą działać na styropian, a samo klejenie może nie wystarczyć. Odpadające płyty styropianowe to nie tylko problem estetyczny, ale i funkcjonalny, a ich naprawa jest znacznie droższa niż pierwotne kołkowanie. Jak podają specjaliści z JS-Stal, mocowanie mechaniczne jest kluczowe dla długotrwałej stabilności izolacji na podłożach drewnianych. Jak uniknąć: Zawsze stosuj mocowanie mechaniczne za pomocą specjalnych wkrętów z talerzykami dociskowymi, zwłaszcza na elewacjach i przy grubszych izolacjach.

Błąd #4: Pozostawianie szczelin między płytami styropianowymi

Nawet niewielkie szczeliny między płytami styropianowymi tworzą mostki termiczne, przez które ciepło ucieka z budynku. To marnowanie energii i pieniędzy. Jak uniknąć: Docinaj płyty precyzyjnie i układaj je "na mijankę", ściśle do siebie. Ewentualne drobne szczeliny (do 2-3 mm) należy wypełnić niskoprężną pianką poliuretanową lub wąskimi paskami styropianu.

Finalne wskazówki dla perfekcyjnego wykonania ocieplenia na drewnie

Na koniec chciałabym podzielić się kilkoma dodatkowymi, praktycznymi poradami, które pomogą Ci osiągnąć profesjonalny i trwały efekt ocieplenia. To detale, które często decydują o jakości wykonania.

Ochrona styropianu grafitowego przed słońcem podczas prac

Jeśli używasz styropianu grafitowego (szarego), pamiętaj, że jest on szczególnie wrażliwy na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Słońce może powodować jego deformację, kurczenie się, a nawet topnienie powierzchniowe, co negatywnie wpływa na jego właściwości izolacyjne i utrudnia montaż. Wskazówki:

• Składuj płyty w zacienionym miejscu.
• Podczas montażu, jeśli pracujesz w pełnym słońcu, rozważ użycie siatek ochronnych lub plandek, które zapewnią cień.
• Staraj się montować styropian grafitowy w dni pochmurne lub w godzinach, gdy słońce nie operuje bezpośrednio na ścianę.

Przeczytaj również: Łuk w salonie - czym wykończyć? Wybierz idealny styl!

Czym wypełniać ewentualne drobne szczeliny między płytami?

Mimo najszczerszych chęci i precyzji, zawsze mogą pojawić się drobne szczeliny między płytami styropianowymi. Absolutnie nie wolno ich pozostawiać! Do ich wypełniania zalecam użycie niskoprężnej pianki poliuretanowej, dedykowanej do styropianu. Pianka ta doskonale izoluje i uszczelnia. Alternatywnie, bardzo wąskie szczeliny można wypełnić dociętymi na wymiar paskami styropianu. Nigdy nie używaj do tego kleju cementowego ani zaprawy, ponieważ stworzyłoby to mostki termiczne i pęknięcia. Pamiętaj, że szczelność to podstawa skutecznej izolacji.